Ογκολογικές
Μεταξύ των σημαντικότερων ογκολογικών παθήσεων συγκαταλέγονται ο Καρκίνος Προστάτη, ο Καρκίνος Μαστού και ο Καρκίνος Πνεύμονα.
Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί την πιο συχνή μορφή καρκίνου στους άντρες μετά τον καρκίνο του δέρματος και είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο. Σπάνια διαγιγνώσκεται πριν την ηλικία των 50 ετών και η επίπτωσή του αυξάνει με ταχύ ρυθμό μεταξύ των 60 και 80 ετών.
Ο καρκίνος του προστάτη είναι μια ανεξέλεγκτη (κακοήθης) αύξηση των κυττάρων του ανδρικού προστατικού αδένα. Η πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη είναι σημαντική για μια επιτυχημένη θεραπεία. Οι άνδρες θα πρέπει να αναφέρουν όποια δυσκολία στην ούρηση στον ιατρό τους. Ένας αιματολογικός έλεγχος, για το PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο), θα πρέπει να γίνεται με την υποψία κακοήθειας.
Υπάρχουν διάφορες θεραπευτικές επιλογές για τον καρκίνο του προστάτη. Η πλέον κατάλληλη καθορίζεται από το στάδιο και την επιθετικότητα της νόσου κατά τη διάγνωση, ενώ είναι απαραίτητο να ληφθούν επίσης υπ' όψιν οι ανάγκες και η επιθυμία του ασθενή. Οι κυριότερες θεραπείες είναι: ακτινοθεραπεία, χειρουργική αφαίρεση του προστατικού αδένα (προστατεκτομή), χημειοθεραπεία και ορμονοθεραπεία (LHRH ανάλογα και αντιανδρογόνα). Η ορμονοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε μόνη της, είτε σε συνδυασμό με άλλη θεραπεία.
Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας Ενημέρωσης για τον Καρκίνο του Μαστού. Επισκεφθείτε τους παρακάτω συνδέσμους και ενημερωθείτε.
(Οι παρακάτω σύνδεσμοι θα σας μεταφέρουν σε δικτυακούς τόπους εκτός της AstraZeneca Ελλάδος. Οι πληροφορίες που θα βρείτε δεν παρέχονται από την ΑΖ Ελλάδος).
Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος ανάμεσα στις γυναίκες των αναπτυγμένων χωρών. Περίπου 700.000 περιστατικά καρκίνου του μαστού διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται περίπου 4.000 νέα περιστατικά ετησίως.
Η ανακάλυψη ενός ογκιδίου στον μαστό μίας γυναίκας είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο. Το 75% των όγκων του μαστού είναι καλοήθεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν την ικανότητα για μετάσταση και αρκεί μία τοπική επέμβαση για την αφαίρεσή τους. Σε αντίθεση με τους καλοήθεις όγκους του μαστού, οι κακοήθεις όγκοι (καρκίνος) είναι εκείνοι που χρειάζονται έγκαιρη ιατρική παρέμβαση, επισταμένη παρακολούθηση και ειδικούς φαρμακευτικούς χειρισμούς. Τα κύτταρα που αποτελούν έναν κακοήθη όγκο, αναπτύσσουν μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να διηθούν στις γύρω περιοχές και να προκαλούν μεταστάσεις σε μακρινότερα σημεία. Μεταστάσεις δεν συμβαίνουν σε κάθε γυναίκα που εμφανίζει καρκίνο του μαστού. Η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην καθυστέρηση ή και αποφυγή τέτοιων μεταστάσεων.
Η συνήθης αντιμετώπιση ενός νεοδιαγνωσθέντος καρκίνου του μαστού περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση και συνδυασμό ακτινοθεραπείας με χημειοθεραπεία ή/και ορμονοθεραπεία ανάλογα με το περιστατικό. Δεν ακολουθείται η ίδια τακτική σε όλα τα περιστατικά. Κάθε περιστατικό αξιολογείται ξεχωριστά από τον θεράποντα ιατρό ο οποίος ακολουθεί την θεραπευτική αγωγή που είναι κατάλληλη για το συγκεκριμένο περιστατικό.
Η χειρουργική επέμβαση, μπορεί να είναι αφαίρεση μόνο του όγκου, αφαίρεση μέρους του μαστού ή ολική μαστεκτομή (αφαίρεση του μαστού). Τα τελευταία χρόνια, η πλαστική χειρουργική είναι μία ειδικότητα η οποία βοηθά ιδιαιτέρως τις γυναίκες που υποβάλλονται σε χειρουργική διαδικασία, με το να καθιστά εφικτή την πλήρη αποκατάσταση του μαστού μετά από την θεραπευτική επέμβαση.
Η ακτινοθεραπεία, είναι ακτινοβολία με ακτίνες Χ ή άλλες υψηλής-ενεργείας ακτίνες οι οποίες εφαρμόζονται τοπικά στην περιοχή του μαστού και της μασχάλης, με σκοπό να καταστρέψουν τυχόν υπολειπόμενες εστίες ή κύτταρα μετά την χειρουργική επέμβαση.
Η χημειοθεραπεία, αποτελείται από φάρμακα τα οποία παρεμβαίνουν στους μηχανισμούς ανάπτυξης και πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων. Συνήθως χορηγούνται συνδυασμοί (cocktails) χημειοθεραπευτικών φαρμάκων κάθε ένα από τα οποία δρα σε διαφορετικό σημείο του κύκλου ανάπτυξης των κυττάρων.
Η ορμονοθεραπεία, αφορά την καταστολή των επιπέδων ή αναστολή της σύνθεσης των οιστρογόνων που αποτελούν την "τροφή" για αρκετούς όγκους του μαστού. Ορμονικές (ενδοκρινικές) θεραπείες, είναι τα αντι-οιστρογόνα, τα LHRH ανάλογα και οι αναστολείς της αρωματάσης. Τα αντι-οιστρογόνα είναι φάρμακα τα οποία ανταγωνίζονται τα φυσικά οιστρογόνα που κυκλοφορούν στον οργανισμό εμποδίζοντάς τα να φτάσουν στον στόχο τους και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Τα LHRH ανάλογα και οι αναστολείς της αρωματάσης είναι φάρμακα τα οποία εμποδίζουν την σύνθεση των οιστρογόνων με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αρκετά επίπεδα οιστρογόνων στον οργανισμό για να θρέψουν τον όγκο. Οι παραπάνω ορμονοθεραπείες χρησιμοποιούνται ξεχωριστά ή σε συνδυασμό μεταξύ τους ή με χημειοθεραπευτικά φάρμακα.
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι η κάθε γυναίκα και το κάθε περιστατικό καρκίνου του μαστού αποτελεί μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες τους οποίους μόνο ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.
Και στον καρκίνο του μαστού, όπως και στους άλλους τύπους καρκίνου, η έγκαιρη διάγνωση είναι το πιο σημαντικό σημείο και μπορεί ακόμα και να σώσει την ζωή μίας γυναίκας. Για τον λόγο αυτόν, ο έλεγχος με μαστογραφία (ετησίως για γυναίκες μεγαλύτερες των 50 ετών, ή και νεώτερες αν είναι υψηλού κινδύνου) και η αυτοεξέταση (αυτοψηλάφηση) για αλλαγές στο μέγεθος ή το σχήμα ή την υφή του μαστού, εκκρίσεις από την θηλή ή ανακάλυψη ογκιδίων, είναι ζωτικής σημασίας για κάθε γυναίκα.
Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι παγκοσμίως η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο για τους άνδρες και τις γυναίκες και η επίπτωσή του συνεχώς αυξάνεται.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα (ιστολογική κατηγοριοποίηση). Ο Μη-Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα που αποτελεί το 80% των περιπτώσεων και ο Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα που αποτελεί το 20%. Οι Μη Μικροκυτταρικοί όγκοι γενικά αναπτύσσονται και εξαπλώνονται με πιο αργό ρυθμό από ότι οι Μικροκυτταρικοί.
Το 2000 διαγνώστηκαν περίπου 990.000 νέα περιστατικά Μη-Μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα παγκοσμίως ενώ κατεγράφησαν περίπου 880.000 θάνατοι από την ίδια αιτία (Ferlay et al., 2001).
Ο κυριότερος παράγοντας κινδύνου για ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα είναι το κάπνισμα. Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι σχετικά σπάνιος σε ηλικίες κάτω των 45 ετών. Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 69 έτη.
Κλινικές μελέτες ερευνούν τη χρήση νέων παραγόντων και συνδυασμούς νεοτέρων φαρμάκων με τα ήδη υπάρχοντα, με στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών προσεγγίσεων στον καρκίνο του πνεύμονα.
Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.
Δεν είσαστε συνδεδεμένος/η
Πληροφορίες για
Υπηρεσίες Σελίδας
Η μετοχή μας
- London
-
29,50 GBP - New York
-
44,20 USD
- Stockholm
-
314,40 SEK
Ανανεωμένο 10 Μαρ 2010 5:48 μμ GMT
Επαγγελματίες Υγείας
